سردبیر روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت :
صنعتخودرو ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به یک تغییر رویکرد در سیاستگزاری نیاز دارد. سالهاست که تصمیمات مقطعی، مداخلات دستوری و نگاه کوتاهمدت، مسیر توسعه این صنعت را با چالشهای جدی مواجه کرده است. در شرایطی که خودروسازان جهان برای عبور از تحولات فناوری، توسعه خودروهای برقی، هوشمندسازی، کاهش آلایندگی و رقابت در بازارهای جهانی میلیاردها دلار سرمایهگذاری میکنند، صنعتخودرو ایران همچنان درگیر تامین نقدینگی، قیمتگذاری دستوری، محدودیتهای ارزی و تصمیمات غیرقابل پیشبینی است.
واقعیت آن است که امروز بزرگترین نیاز خودروسازان، نه افزایش تکالیف و محدودیتها، بلکه دریافت حمایتهای هدفمند برای حفظ تولید و سرمایهگذاری است. سیاستگزار صنعتی باید بپذیرد که بدون وجود بنگاههای اقتصادی توانمند، امکان ارتقای کیفیت، افزایش داخلیسازی، توسعه فناوری و رشد صادرات وجود نخواهد داشت. نمیتوان از خودروساز انتظار تولید محصول رقابتی داشت، اما همزمان او را با قیمتگذاری دستوری، کمبود نقدینگی، افزایش هزینههای تولید و محدودیت در تامین ارز روبهرو کرد.
در سالهای گذشته، بخش زیادی از انرژی مدیران صنعتخودرو صرف مدیریت بحرانهای روزمره شده است؛ از تامین مواداولیه و قطعات گرفته تا پرداخت مطالبات قطعهسازان و جبران زیانهای ناشی از قیمتگذاری. طبیعی است که در چنین شرایطی، منابع کافی برای سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه، طراحی پلتفرمهای جدید یا ارتقای فناوری باقی نمیماند. نتیجه این چرخه، کاهش توان رقابت صنعتخودرو در برابر رقبای جهانی است.
از سوی دیگر، نباید فراموش کرد که صنعتخودرو تنها به خودروساز محدود نمیشود. هزاران واحد قطعهسازی، شرکتهای دانشبنیان، مراکز مهندسی، شرکتهای حملونقل و صدها هزار فرصت شغلی به پایداری این صنعت وابسته هستند. هرگونه فشار مضاعف بر خودروساز، مستقیما زنجیرهتامین را نیز تحتتاثیر قرار میدهد و سرمایهگذاری در این بخش را کاهش میدهد.
سیاستگزار صنعتی باید نگاه خود را از «کنترل» به «توانمندسازی» تغییر دهد. حمایت از صنعتخودرو به معنای اعطای امتیاز یا ایجاد انحصار نیست؛ بلکه فراهم کردن شرایطی است که بنگاههای تولیدی بتوانند بر اساس اصول اقتصادی فعالیت کنند، برای آینده برنامهریزی داشته باشند و منابع خود را بهجای جبران زیان، صرف توسعه فناوری و افزایش کیفیت کنند.
امروز بسیاری از کشورهای موفق در صنعتخودرو، حمایت از تولید را در قالب تسهیلات مالی، مشوقهای صادراتی، حمایت از تحقیق و توسعه، توسعه زیرساختها و ثبات در سیاستگزاری دنبال میکنند. این کشورها بهخوبی دریافتهاند که صنعتخودرو موتور محرک بسیاری از صنایع دیگر است و تضعیف آن، آثار گستردهای بر اقتصاد ملی خواهد داشت.
وزارت صنعت، معدن و تجارت نیز باید از نگاه صرفا مدیریتی فاصله بگیرد و نقش راهبر توسعه صنعتی را ایفا کند. تدوین سیاستهای پایدار، ایجاد فضای رقابتی سالم، تسهیل تامین مالی، رفع موانع تولید و کاهش مداخلات غیرضروری، میتواند صنعتخودرو را از چرخه فرسایشی سالهای گذشته خارج کند.
اکنون زمان آن رسیده است که سیاستگزار بهجای تمرکز بر مدیریت روزمره بازار، به آینده صنعت بیندیشد. اگر هدف، افزایش تولید، ارتقای کیفیت، توسعه صادرات و حضور در رقابت جهانی است، نخستین گام، تغییر نگاه به خودروسازان است. تولیدکنندگان امروز بیش از هر زمان دیگری بهحمایت منطقی، سیاستهای پایدار و اعتماد نیاز دارند. آینده صنعتخودرو با تصمیمهای کوتاهمدت ساخته نمیشود؛ بلکه با نگاهی توسعهمحور، حمایت هوشمندانه و باور بهتوان تولید داخلی رقم خواهد خورد.
